บันทึกอนุทินครั้งที่ 4
วันพุทธ ที่ 26 สิงหาคม 2563
เวลาเรียน 08:30 - 12:30 น.
ผู้สอน ผู้ช่วยศาสตราจารย์กรรณิการ์ สุสม
ก่อนเข้าสู่บทเรียนรู้อาจารย์ได้ให้ความผ่อนคลายกับนักศึกษา
ด้วยยการร้องและเต้นเช่น
ชื่อเพลง..เต้นระบำกันเถอะ...
ชูมือซ้าย ชูมือขวา
แล้วกระโดดสลับขา ไป มา
ส่ายสะโพกยักเอว ไป มา
เชิญพวกเราเต้นระบำกันเถอะ
สำหรับสัปดาห์นี้จะเป็นการเรียนการสอนของบทที่2
เรื่อง ทฤษฎีพัฒนาการทางสติปัญญา
จะกล่าวเกี่ยวกับแนวคิดวิธีการของนักทฤษฎีที่พูดถึงเกี่ยวกับสติปัญญา มี3นักทฤษฎี
ได้แก่ เพียเจต์ บรูเนอร์ ไวก็อทสกี้
1.เพียเจต์ เป็นนักจิตวิทยาการคิดเชิงตรรกะหรือเชิงเหตุผล ตั้งแต่เกิด-ผู้ใหญ่
จะเร็วหรือช้าขึ้นอยู่กับ1.พัฒนาการ 2.สภาพแวดล้อมทางกาย 3.สังคม 4.กระบวนการ
โดยเพียเจต์ได้แบ่งตอนการพัฒนาสติปัญญาไว้ 4 ลำดับ
1.ขึ้นเคลื่อนไหวประสาทรับรู้
2.ขั้นก่อนปฏิบัติการคิด
-ขั้นก่อนเกิดสัมพันธ์
-ขั้นการคิดแบบญาณหยั่งรู้
3.ขั้นปฏิบัติการที่เป็นรูปธรรม
4.ขั้นประยุกต์ใช้
2.บรูเนอร์ ได้ศึกษาต่อจากแนวคิดของเพียเจต์การเรียนรู้เกิดขึ้นเมื่อผู้เรียนได้มี
การปฏิสัมพันธ์กับสิ่งแวดล้อม ซึ่งนำไปสู้การค้นพบซึ่งผู้เรียนมีการอยากรู้อยากเห็น
และการเรียนรู้เกิดจากกระบวนการค้นพบด้วยตนเอง
แนวคิดสำคัญของทฤษฎีนี้
1.การจัดโครงสร้างของความรู้ให้สัมพันธ์และสอดคล้องกับปัญญา
2.การจัดประสบการณ์ให้เหมาะสมและสอดคล้องกับปัญญา
3.การหยั่งรู้
4.แรงจูงใจ
5.พัฒนาการทางสติปัญญา แบ่งได้ 3 ขั้น
-ขั้นการเรียนรู้จากการกระทำ
-ขั้นการเรียนรู้จากควรมคิด
-ขั้นการเรียนรู้สัญลักษณืและนามธรรม
3.ไวก็อทสกี้ อธิบายว่า พัฒนาการและการเรียนรู้มีลักษณะที่เอื้อประโยชน์ซึ่งกันและกัน
นำไปสู๋พัฒนาการ โดยการเกิดการเรียนรู้มโนทัศน์ 2 ประเภท
1.มโนทัศน์ที่เป็นธรรมชาติ เกิดจากการสังเกตหรือการรับรู้ความรู้สึกทางระบบประสาท
2.มโนทัศน์ที่เป็นระบบ ที่ได้ถูกพฒนาขึ้นในลักษณะที่เป็นระบบขึ้นมาก
✋บรรยากาศในห้องเรียน✋
